Vijf jaar lang was Christiane enig kind, tot er in januari 1951 een zusje bijkwam, Jeanine, en tweeënhalf jaar later nog eentje, Yvette. Christiane was al zeventien in november 1962 toen zich een vierde en laatste kind aankondigde, een jongetje, Walter.

De zusjes Leenaerts werden heel streng opgevoed, Spartaans bijna. Op straat mogen spelen was al uitzonderlijk, laat staan op stap gaan. Een keer mocht Christiane met een stel jongens naar de minigolf en dat was dan vooral dankzij de bemiddeling van mama Hélène. Wanneer het de beurt was aan broer Walter om zijn vleugels uit te slaan, was vader Leenaerts al heel wat gematigder. Hij gaf later toe dat hij voor zijn dochters te streng was geweest.

Op een van die uitzonderlijke keren dat ze op stap mocht, werd de twintigjarige Christiane verliefd. In een dancing in de Antwerpse stationsbuurt trok een jongen en zijn vrienden haar aandacht. Ze dansten niet, maar luisterden zeer aandachtig naar de muziek. Dat intrigeerde haar. De jongen was negentien, heette Marc Hoyois, en behoorde met zijn vrienden tot een muziekgroepje, The Adams. Het groepje was in 1962 opgericht door Poolse zanger en gitarist Adam Hoptman. Andere bandleden waren ritmegitarist Teddy Gründland, eveneens uit Polen, Marc Hoyois aan de drums, Ronald Graffe aan keyboard en Marc Royers op basgitaar. The Adams waren zo’n beetje de concurrenten van The Pebbles, die eerst The Fredstones heetten naar oprichter Fred Bekky. The Adams waren van Antwerpen-stad en The Pebbles van Hoboken.