Stad Antwerpen, toon uw hart.
Ongelooflijk hoe de verkoop van het kunstenaarscollectief in de Wolstraat de gemoederen hoog heeft doen oplaaien de laatste weken.
Ergens begrijpelijk. Het was van den beginne al een beetje bizar, en sorry, toch een beetje ongepast, dat net dit pand aan de hoogste bieder zou worden toegewezen terwijl het ooit lang geleden was geschonken op voorwaarde ‘altijd een sociaal doel te dienen.’
Maar toch werd besloten tot verkoop over te gaan. Een eerste keer in 2022, een tweede keer in 2025.
Deze oude koeien ga ik niet meer uit de sloot halen, laat ons ons vooral concentreren op de toekomst.
Wie meer wil weten over het verleden, vindt zijn weg wel op het wereldwijde web.
Nadat de kunstenaars zich lang hadden verzet, kwam de laatste en finale beslissing hard aan. Het pand werd verkocht door middel van biedingen onder gesloten omslag met een minimum bod van 1,6 miljoen euro. Die biedingen dienden op 4 juni 2026 ingeleverd, en alle 30 kunstenaars moeten uiterlijk 17 juli 2026 het pand verlaten. Dertig kunstenaars!
Na deze mokerslag herpakte het kunstenaarscollectief zich met een ongeziene energie en vastberadenheid en samen met een stel jonge knapen die ervaring hebben met coöperatieven besloten ze om er ook eentje op te richten en dan zelf een bod in te dienen. Ercoland was geboren.
De solidariteit kende geen grenzen. Duizenden mensen sprongen in de bres, en dankzij initiatieven zoals de aankoop van aandelen, het verstrekken van leningen, en een kunstveiling pas comme les autres bij Veilinghuis Bernaerts, haalde het gloednieuwe collectief Ercoland op amper 5 weken tijd de astronomische som van 2.110.050 euro binnen.
Ik had me al vanaf dag 1 bij ze aangesloten, maar het was mooi te zien hoe steeds meer mensen aan boord stapten en deze kleine David deden groeien om zich te kunnen meten met zijn Goliath.
Trots dienden de Ercolieten hun bod in, onder gesloten omslag, ongetwijfeld met hoorngeschal, net zoals ze dat die avond ervoor met honderden sympathisanten hadden gedaan op de trappen van het KMSKA waar ze ons hun symbolisch bod toonden. Het bod dat ze indienden uit naam van onder andere Nicole van Goethem, Ann Salens, de Wannes, de kleinkinderen van Rubens en Van Dyck, en de ridders van de Sint Michielsabdij.
Wat een moment!
Het verbaasde me eerlijk gezegd te vernemen dat er nog een ander bod was ingediend door een projectontwikkelaar.
Wie haalde het na zoveel media en publiciteit nog in zijn hoofd om een bod tegen de publiekslieveling in te dienen. Ik ben heel benieuwd wie dat was, en welke bedragen geboden zijn.
Nu is het gelukkig niet alleen het financiële plaatje dat telt. In de aankondiging van de verkoop stond te lezen dat:
“Bij de kwaliteit van het voorstel wordt gekeken naar de mate waarin het voorstel bijdraagt aan de levendigheid van de omgeving, de historische en culturele functie van de site, de versterking van het economisch weefstel, de publieke toegankelijkheid en het open karakter van de site. En ook naar de wijze waarop de (bouw)historische, stedenbouwkundige en architecturale erfgoedwaarden van zowel de gebouwen als de binnentuinen behouden blijven en terug versterkt worden.”
Het is nu een paar weken afwachten.
Lieve stad Antwerpen. Vergissen is menselijk, we maken allemaal wel eens een fout. Fouten zijn er om recht te zetten, en om van te leren.
Zo werd er in mei 2024 bijvoorbeeld besloten dat het cultureel ontmoetingscentrum Sint-Andries, De Costa, de naam Andrs zou krijgen.
De buurt was er niet erg happy mee. We zijn in gesprek gegaan, er is naar elkaar geluisterd, en vandaag, 2 jaar en een paar dagen later, vernam ik dat de naam Costa blijft behouden. Heel goed nieuws.
Dit is zo mooi, een stad die luistert naar de noden van haar bewoners. Jullie stadsbewoners hebben behoefte aan een luisterend oor en nood aan een stad met een hart. Jullie kunnen hier dat hart ook nog eens tonen, in dit Ercoland verhaal.
Want stel, stel, dat die projectontwikkelaar een hoger bod heeft ingediend. Ga dan alsjeblieft niet enkel en alleen voor het geld.
Hou dan vooral rekening met de extra voorwaarden, want ik ben ervan overtuigd dat Ercoland als geen ander kan zorgen voor een ‘bijdrage aan de levendigheid van de omgeving, de historische en culturele functie van de site, de versterking van het economisch weefstel, de publieke toegankelijkheid en het open karakter’.
Geef de kunstenaars de kans om de historische, stedenbouwkundige en architecturale erfgoedwaarden van zowel de gebouwen als de binnentuinen te bewaren en te versterken zoals jullie het zo mooi verwoorden, en dat voor alle volgende generaties.
Ercoland heeft zo’n mooie plannen. Een sociaal restaurant, betaalbare woningen, muziek in een open toegankelijke tuin, tentoonstellingen, happenings en vooral, veel ateliers voor aanstormend talent. Voor het creëren van kunst. Door kunstenaars die Antwerpen op de wereldkaart zetten zoals Antwerpse kunstenaars dat al doen sinds de 15e eeuw.
Stad Antwerpen, toon uw hart!
Gun het historische pand in de Wolstraat aan Ercoland. En als het even kan, doe dan meteen ook nog een duit in het zakje om ze helpen er een creatieve hub van te maken zoals de wereld er nog nooit een gezien heeft.
Volgens mij zijn er nog aandelen te koop.
Deal?
